- Диданд: 15
Бо мақсади шарҳу тавзеҳи бандҳои асосии Паёми Пешвои миллат ба Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон дар байни сокинон ва фаъолони ноҳияи Сангвор, бо ибтикори раиси ноҳияи Сангвор Давлатзода Маҳмадшох Ғайрат дар толори барҳавои шуъбаи маорифи ноҳия ҷамъомади васеъ баргузор гардид.
Дар ҷамъомад кормандони мақомоти қудратӣ, аз ҷумла прокуратура, суди ноҳия, мақомоти амният, ШВКД, инчунин сокинон ва фаъолони ноҳия ширкат варзиданд.
- Диданд: 55
(ЗИЁРАТИ СИНДЕВ)
(Аз китоби С. Ятимов «Ёддоштҳо», ҷилди 2, Душанбе, «Эко Принт», 2024, саҳ. 144 -158)
Ҳангоми роҳи мушкили кӯҳистонро паймудан, мисли лентаи кино ҳаёт, эҷодиёт, корномаи ин марди сухан ва амал пеши назарам мегузаштанд, ки шояд замони бачагӣ борҳо ҳамин масирро тай карда бошад. Ва маҳз аз ҳамин деҳа ба дунёи бекарон қадам гузошта, вазифаи бузурги инсонии худро иҷро кардааст.
Истифодаи имконот барои омӯхтани забон, таърих, урфу одат, анъана, макону маҳали зуҳури арзишҳои маънавӣ ва эҳтирому арҷгузорӣ ба онҳо, барои ҳар яки мо ҳамчун ёдгорӣ дорои аҳаммияти фавқулода аст.
«Ҳама чизро донистан мехоҳам!» – яке аз беҳтарин шиорҳои ҳаёти одамизод мебошад.
Вақте маро масъули минтақаи Роштқалъа таъйин карданд, дар дилам эҳсоси наҷибе падид омад, ки он зиёрати зодгоҳи Шоири халқӣ, адиби маҳбуби миллати тоҷик Мирсаид Миршакар буд.
Зимни сафари хизматӣ ба маркази Роштқалъа, аз дӯстам Айнулло, директори мактаби миёна, вобаста ба нишони роҳи Синдев пурсон шудам.
- Диданд: 48
(Аз китоби С. Ятимов «Ёддоштҳо», ҷилди 2, Душанбе, «Эко Принт», 2024, саҳ. 346-377)
Солҳои навадум барои муҳтаво ва мундариҷаи тафаккури миллии тоҷикон имтиҳони бузург буд.
Вазъи буҳронии саросарии давлат, ки дар он як миллат аксариятро ташкил медиҳад, мавзуи таҳқиқоти академӣ аст. Ба хотири муайян кардани омилҳо, оқибатҳои фоҷиабарангез ва эҳтимоли минбаъд бартараф кардани он.
Дар ин маврид бояд дар назар дошт, ки ҳолати носолими вазъи ҷаҳонбинӣ, маънавиёти миллат касалии силро мемонад: дар аввал ошкор кардани он душвор, аммо чун муайян шуд, табобаташ осон аст. Вақте ин касалӣ рӯй зад, ошкор шуданаш осон, аммо табобати он мушкил мегардад. Гоҳо оқибати кор ба мусибат анҷом меёбад.
Муддати ҳазор соли бедавлатӣ, тоҷикон дар ҳолати ғуломигарии воқеӣ ва маънавӣ қарор доштанд.
Дар ҳафтод соли Ҳокимияти Шуравӣ, номи тоҷик тавассути ҷумҳурии мустақил доштан бо аломатҳои сиёсӣ маъруфият пайдо карда бошад ҳам, ба хотири кӯтоҳии замонӣ имкони ташаккули мафкураи миллиро надошт. Қишри муайяни дорои эҳсоси худшиносии миллӣ дар ақаллият буд.
- Диданд: 40
(Аз китоби С. Ятимов «Ёддоштҳо», ҷилди 2, Душанбе, «Эко Принт», 2024, саҳ. 121-134)
Дар байни қишлоқҳои Вознавд ва Деҳи Рӯшон як мавзеи ниҳоят хатарнок, бо номи «Гардиши Наврӯзалӣ» вуҷуд дошт. Ҳисоб кардаанд, ки дар муддати истифодаи роҳ, фақат дар ҳамин қитъа, садҳо мошин бо мусофир ва бору бандашон ба коми дарё фурӯ рафтаанд.
Як рӯзи зимистон сардори шуъба маро даъват карда, фармон дод:
–Мошинро бигиред. Таъҷилан ба мавзеи «Наврӯзалӣ» равед. Дар он гардиш таркиш таъйин шудааст. Дар муқобили ин мавзеъ, деҳаи Нешдори афғонҳо ҷойгир аст. Сокинонаш дар таҳлука афтодаанд. Бо онҳо ба алоқа бароед. Дар сурати эҳтимоли осеб дидан, аз номи Ҳукумати Шуравӣ замонати барқарор кардани хонаҳои ононро расонед.
Ман рафтам ва ончунон кардам. Барои он ки суҳбат боварибахш шавад, бо худ марди солманду солор, директори мактаб, шахси бообрӯ, дӯсти худам Душанбе Амрихудоевро ҳам гирифтам.
Саҳифаи 1 аз 36









