Модарону хоҳарони азиз!        

       

 

  

 

 

Иди фархундаю фараҳбахши  Модарон ба оғози  фасли зебои баҳор, яъне фасли зебоӣ, озодӣ ва шукуфоии табиат, ба оғози фасли умеду орзуҳои неки инсоният рост меояд.

Ривоят мекунанд, ки Худованд накҳат аз гул, нӯш аз ангубин, гармӣ аз офтоб, тароват аз борон, шукӯҳ аз осмон, боридани борон аз абр, равшанӣ аз субҳ зебоӣ аз баҳору хушхонӣ аз андалебро қатра-қатра ҷамъ оварду занро офарид, то ҷаҳонро равшану инсониятро хушбахт гардонад. Зан ҳам монанди баҳор сарчашмаи зиндагист. Оташи меҳри зан дидаҳоро нуру дилҳоро сурур ва манзилҳоро равшанӣ мебахшад.

 

  Рӯзи даъватшаванд!

        

 

              

 

 

 

 

 

 

 

Ҳар сол дар саросари ҷумҳурии азизамон рӯзи 1-уми апрел даъвати баҳории шаҳрвандон ба сафи Қувваҳои Мусаллаҳи Ҷумҳурии Тоҷикистон оғоз  мегардад.

           Дар моддаи 43-и Конститутсияи Ҷумҳурии Тоҷикистон қайд шудааст, ки ҳифзи Ватан, ҳимояи манфиати давлат, таҳкими истиқлолият, амният ва иқтидори мудофиавии он вазифаи муқаддаси шаҳрванд аст.