(Аз китоби С. Ятимов «Ёддоштҳо», ҷилди 2, Душанбе, «Эко Принт», 2024, саҳ. 121-134)

Дар байни қишлоқҳои Вознавд ва Деҳи Рӯшон як мавзеи ниҳоят хатарнок, бо номи «Гардиши Наврӯзалӣ» вуҷуд дошт. Ҳисоб кардаанд, ки дар муддати истифодаи роҳ, фақат дар ҳамин қитъа, садҳо мошин бо мусофир ва бору бандашон ба коми дарё фурӯ рафтаанд.

Як рӯзи зимистон сардори шуъба маро даъват карда, фармон дод:

–Мошинро бигиред. Таъҷилан ба мавзеи «Наврӯзалӣ» равед. Дар он гардиш таркиш таъйин шудааст. Дар муқобили ин мавзеъ, деҳаи Нешдори афғонҳо ҷойгир аст. Сокинонаш дар таҳлука афтодаанд. Бо онҳо ба алоқа бароед. Дар сурати эҳтимоли осеб дидан, аз номи Ҳукумати Шуравӣ замонати барқарор кардани хонаҳои ононро расонед.

Ман рафтам ва ончунон кардам. Барои он ки суҳбат боварибахш шавад, бо худ марди солманду солор, директори мактаб, шахси бообрӯ, дӯсти худам Душанбе Амрихудоевро ҳам гирифтам.

Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар Паёми  навбатиашон ба Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон таъкид намуданд,  ки аз таъсири андешаҳо ва фарҳанги бегона бояд мо эҳтиёткор бошем. Ин масъала махсусан барои насли  наврас ва ҷавон бисёр  муҳим аст, зеро онҳо осебпазиранд ва метавонанд осон ба доми фиреби бегонагон ва душманони миллат афтанд.

Президенти мамлакат таъкид карданд, ки ҳифзи арзишҳои миллӣ, таҳкими маърифат ва ахлоқи ҷомеа бояд дар мадди аввал қарор гирад. Танҳо тавассути афзоиши дониш, омӯзиши таърих ва фарҳанги худ ва дастрасии ҷавонон ба иттилооти боэътимод метавон ба таъсири манфии андешаҳои бегона муқовимат кард.

Бояд таъкид кард, ки имрӯз тамоми давлатҳои дунё барои пешгирӣ аз падидаҳои номатлуб, ба монанди ифротгароӣ ва терроризму экстремизм  ки боиси хунрезӣ, кина ва ранҷу азоб мешаванд, мубориза эълон кардаанд. Аммо, наметавонанд,  муваффақият ба даст оранд.

Ё чораҳои пешгирии ҳуқуқвайронкунӣ ва ҷинояткории ноболиғон чист?

Тарбияи наврасон яке аз муҳимтарин рукни ҷомеаи шаҳрвандӣ ба ҳисоб рафта, дар симои насли ояндасоз давлату миллат пойдориву ояндаи хешро мебинад. Бахусус, дар замоне, ки фазои иттилоотӣ ва шабакаҳои иҷтимоӣ бидуни марз иттилооти саҳеҳу носаҳеҳро пахш мекунанд ва  бо хар роҳу восита ҷавонону наврасонро аз доираи одобу ахлоқ берун мебаранд ва хатарҳои гуногун моро таҳдид мекунанд, таваҷҷуҳи махсус зоҳир кардан ба ин масъала ногузир аст.

Ба беназоративу хунукназарӣ роҳ додани падару модарон нисбати таълиму тарбияи кӯдакони худ ва ба ин васила коста гардидани хислату рафтори наврасон ва гаравидани онҳо ба ҳар гуна гурӯҳҳо, равияҳои ҷиноятпеша ҷомеаро нигарон кардааст. Президенти  кишвар муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон борҳо дар суханрониҳояшон оид ба  рушди соҳаи маориф ва таълиму тарбия дар Ҷумҳурии Тоҷикистон таъкид мекунанд, ки насли наврасу ҷавонро дуруст тарбия созем. Зеро,  аксарияти ноболиғоне, ки даст ба содир намудани ҳуқуқвайронкунӣ ва ҷинояткорӣ мезананд, онҳое мебошанд, ки аз таҳсилу шуғл ва дарёфти касб дур мондаанд.

Имрӯз, 24 ноябр ба муносибати Рӯзи Парчами давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон дар ноҳияи Сангвор роҳпаймоии оммавӣ баргузор гардид. Дар чорабинӣ кормандон, омӯзгорон, хонандагон ва сокинони ноҳия иштирок намуда, бо эҳтироми бузург ба Парчами миллӣ, ки чун рамзи нангу  номи тоҷикон аз замони кадим маҳбуб ва гиромӣ мебошад,  муҳити идона фароҳам оварданд.

Роҳпаймоӣ дар маркази ноҳия оғоз гардида, иштирокчиён бо шиору овезаҳо ва расмҳои Президенти кишвар муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ва Парчам бо масоҳати калон роҳпаймоӣ намуданд. Ин чорабинӣ аҳамияти баланд дошта,  собит сохт, ки сокинон нисбати рамзҳои давлатӣ ва арзишҳои миллӣ эҳтироми бузург доранд.

Бояд гуфт, ки мардуми сарбаланди ноҳияи Сангвор бо эҳтироми баланди ватандӯстиву ватандорӣ арзишҳои миллиро пос медоранд. Парафшонии Парчам ин итминон ва ифтихори онҳо аз соҳибдавлатӣ, ҳамдигарфаҳмӣ ва ҳувияти миллӣ мебошад. Ин рамз нишонаи истиқлол ва соҳибихтиёрӣ буда,  ба ҷавонон ва насли нав меомӯзад, ки ваҳдату иттиҳод  ва эҳтироми арзишҳои миллӣ асоси пойдории давлат ва ҷомеа мебошад.