Нашр шуд: 27 Сентябри 2026

Диданд: 2

Қиёмиддин Хоҷаев зодаи деҳаи Миёнадуи ноҳияи Сангвор буда, касбаш пизишк аст. Айни ҳол сартабиби Маркази ташхисию табобатии «Авитсенна» буда, ҳамзамон дар Вазорати тандурустӣ ва ҳифзи иҷтимоии аҳолии Ҷумҳурии Тоҷикистон фаъолият менамояд.

Ӯ соҳиби оила ва падари 10 фарзанд буда, дар баробари фаъолияти касбӣ ба корҳои соҳибкорӣ ва иқдомҳои созанда низ машғул аст. Қиёмиддин Хоҷаев дар самти варзиш низ дастовардҳои назаррас дошта, қаҳрамони ҷаҳон оид ба гӯштини самбо мебошад.

Фаъолияти ӯ дар соҳаи тандурустӣ, варзиш, соҳибкорӣ ва корҳои иҷтимоӣ бо талош барои дастгирии мардум ва ободии зодгоҳ пайванд хӯрдааст. Бунёди осоишгоҳи «Гармчашмаи Вахиё», саҳмгузорӣ дар сохтмони Коллеҷи тиббӣ ва дигар иқдомҳои созанда аз ҷумлаи корҳои ӯ дар самти рушди иҷтимоии ноҳияи Сангвор ба шумор мераванд.

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Дар пасманзари корҳои созандаву ободонӣ чеҳраҳое ҳастанд, ки зодгоҳ ва пешрафти он барояшон масъулияти виҷдонӣ ва рисолати зиндагист. Қиёмиддин Хоҷаев,  аз ҷумлаи чунин шахсонест, ки фаъолияти касбӣ, соҳибкорӣ ва иқдомҳои иҷтимоиро ба ободии зодгоҳ пайванд додааст. Ӯ  берун аз унвону вазифаҳо,  худро пеш аз ҳама фарзанди зодгоҳ медонад ва талош дорад имкониятҳои мавҷударо барои манфиати мардум истифода намояд. Бунёди осоишгоҳи «Гармчашмаи Вахиё» ва саҳмгузорӣ дар сохтмони Коллеҷи тиббӣ аз ҷумлаи иқдомҳое мебошанд, ки ба ниёзҳои иҷтимоии сокинони ноҳия иртибот доранд. Дар суҳбати мо Қиёмиддин Хоҷаев аз роҳи зиндагӣ,  мактаби Пешвои миллат, сабақи падару модар, орзуи кӯдакӣ, фаъолияти касбӣ, варзиш ва сабабҳои рӯ овардан ба корҳои созанда дар зодгоҳаш нақл мекунад. Инак, ба суҳбати мо таваҷҷуҳ кунед!

Нашр шуд: 27 Сентябри 2026

Диданд: 2

Давлатшоев Раҳматшо Ҳимматшоевич,
номзади илмҳои таърих, дотсенти кафедраи таърихи халқи тоҷики ДДОТ ба номи С. Айнӣ.

___________________________________________________________________________

Водии Вахиё дар ҳавзаи дарёи Хингоб ва шохобҳои он – Оби Арзинг ва Оби Мазор, дар байни қаторкӯҳҳои Пётри 1 ва Дарвоз воқеъ мебошад, ки аз ғарб то ба шарқ ба масофаи беш аз 160 км тӯл кашидааст.

Доир ба Вахиё ном гирифтани ин ҳудуд нақлу ривоятҳои зиёде мавҷуд мебошанд, ки ҳамаи онҳо ба тафсил ба тасдиқи ориёӣ – аз қабилаи саккоӣ сарчашма гирифтани номи ин минтақаро далолат месозанд  ва қабилаҳои саккоиҳо нахустин ободкунандагони ин водӣ дониста мешаванд.

Аз нигоҳи топонимӣ бошад, Вахиёро низ дар радифи Вахш, ки аз вожаи охшо / оахшо ба маънии “номи олиҳаи обу обёрӣ дар тасаввури бохтариёни қадим” ва дар забони давраи миёнаи эронӣ ба маънии “руҳ, оби ҷорӣ” оварда шудааст, алоқаманд медонанд. Зеро, дариёи Хингоб, ки яке аз сарчашмаҳои асосии дариёи Вахшро ташкил медиҳад, аз ин водӣ ҷорӣ мегардад.

Инчунин, Вахиё тибқи “Фарҳанги вожаҳои Авастоӣ” – и шакли vaxvyaw – дар маънии “хуб” ифода гардидааст. Бо вуҷуди ин қадар сайри тулонӣ аз Авасто то имрӯз тафовути овозӣ миёни онҳо чандон чуқур рух надодааст. Ин ҷо танҳо ҳодисаи фуругузор гардидани овози «в» аз мобайну охири vaxvyaw ба мушоҳида мерасад.

Вобаста ба мафҳуми ин ном, агар ба муҳити табиии водии Вахиё назар афканем, чун ин водӣ сабзу хуррам, қитъа-қитъа пур аз настарану арча аст ва дарёву дарёчаҳои бисёр, чашмаҳои софу полуда, табиати дилангез дорад, аз ниҳоди истилоҳи мазкур метавонем ба осонӣ мафҳуми “хуб, макони хуб, зебо, хушманзар, ҷои сабзу хуррам, дилкушо, обшор, пур аз боғу роғ” ба берун биёрем, ки маънии vaxvyaw низ дар луғат ҳамин аст. Муаррихи асри Х1Х-и тоҷик Муҳаммад Содиқхоҷаи Гулшанӣ табиати инҷоро чунин тасвир намудааст:“Аксари меваҷот ва зироат дар мавзеи Тавилдара мавҷуд аст. Ба хушҳавоӣ ва дилкушоӣ сонии иснайни фирдавсу ҷаннат аст.