- Диданд: 3
Солҳои охир дар ҳар маҳфилу нишаст, маъракаву анҷуман ва суҳбатҳои мардумӣ бештар сухан сари як масъалаи доғи рӯз – ҷудошавии оилаҳои ҷавон меравад. Ин мавзӯъ на танҳо барои як хонавода, балки барои тамоми ҷомеа аҳамияти ҷиддӣ дорад. Агар ба гуфтугӯҳои рӯзмарра гӯш диҳем, мебинем, ки хушдоман аз келин шикоят дорад, келин аз муносибати хушдоман норозӣ аст, шавҳар аз ҳамсар гиламанд асту зан аз рафтори шавҳар. Аммо дар паси ин ҳама баҳсу мунозираҳо сабабҳои амиқтар ва мушкилоти ҷиддитар нуҳуфтаанд, ки агар сари вақт пешгирӣ карда нашаванд, метавонанд боиси вайроншавии оилаҳо гарданд.
Оила муқаддастарин ниҳоди ҷомеа мебошад. Инсон аввалин дарси зиндагӣ, ахлоқ, эҳтиром ва масъулиятро маҳз дар оила меомӯзад. Аз ҳамин хотир, мустаҳкамии ҷомеа аз мустаҳкамии оила вобастагӣ дорад. Вақте ки оилаҳо ноустувор мешаванд, таъсири манфии он ба тамоми ҷомеа мерасад.
Яке аз масъалаҳое, ки имрӯз зиёд ба назар мерасад, омода набудани баъзе ҷавонон ба ҳаёти мустақилонаи оилавӣ мебошад. Бархе духтароне, ки тоза ба хонаи шавҳар мераванд, бо душвориҳои зиндагии нав рӯ ба рӯ шуда, тоқати баъзе мушкилотро надоранд. Онҳо мехоҳанд ҳама чиз мувофиқи хоҳиши онҳо бошад ва ба ҳар гуна танқиду маслиҳат бо ранҷиш муносибат мекунанд. Гоҳе вақте калонсолон аз рӯи таҷрибаи зиндагӣ ба онҳо насиҳат медиҳанд, ки нисбат ба шавҳар, хушдоман ва хусур эҳтиром дошта бошанд ва дар корҳои рӯзгор саҳм гузоранд, чунин суханонро ҳамчун маҳдуд кардани озодии худ қабул менамоянд.
- Диданд: 18
Дар ноҳияи Сангвор чорабинии тантанавӣ бахшида ба қабули қатъномаи СММ оид ба «Даҳсолаи байналмилалӣ оид ба таҳкими сулҳ барои наслҳои оянда, солҳои 2027–2036» баргузор гардид
Бо мақсади арҷгузорӣ ба ташаббуси навбатии байналмилалии Ҷумҳурии Тоҷикистон ва муаррифии аҳамияти таърихии қабули қатъномаи Созмони Милали Муттаҳид таҳти унвони «Даҳсолаи байналмилалӣ оид ба таҳкими сулҳ барои наслҳои оянда, солҳои 2027–2036», ки бо пешниҳоди Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон қабул гардид, имрӯз майдони назди Кохи фарҳанги ноҳия чорабинии бошукӯҳи сиёсиву фарҳангӣ баргузор гардид.
Дар чорабинӣ роҳбарияти ноҳия, роҳбарони ташкилоту муассисаҳо, намояндагони мақомоти ҳифзи ҳуқуқ, кормандони соҳаҳои маорифу фарҳанг, фаъолони ҷомеа, ҷавонон ва сокинони ноҳия иштирок намуданд.
Чорабиниро муовини раиси ноҳияи Сангвор Садорат Бафозода ифтитоҳ намуда, зимни суханронӣ иброз дошт, ки қабули ин қатъномаи муҳими Созмони Милали Муттаҳид дастоварди бузурги сиёсати хориҷии Ҷумҳурии Тоҷикистон ва нишонаи эътирофи нақши Пешвои миллат дар таҳкими сулҳу суботи ҷаҳонӣ мебошад.
- Диданд: 22
Эрон барои мардуми мо кишвари умед аст. Ҳақиқати таърихӣ, ки таъсири тамаддунии миллати тоҷикро аз сарзамини аҷдодӣ то ба соҳилҳои баҳри Хазар дар шимол, халиҷи Уммон ва халиҷи Форс дар ҷануб паҳноӣ додааст, боиси ифтихори халқи мост.
Арнолд Тойнбӣ (1889 – 1975, таърихнигор ва файласуфи англис) дар асари машҳури худ «Манфиати таърих» умри сайёраи Заминро 4 миллиард сол мешуморад ва вуҷуди ҷомеаи башариро чор ҳазор сол.
Албатта, сохти давлатдорӣ барои ҳамаи миллатҳо доимо яксон набудааст. Аммо муҳим он аст, миллатҳо бо таърих, фарҳанг, тамаддун ва забон, ки муҳимтарин ҷузъи он аст, абадият доранд ва ин ҳақиқати бебаҳс мебошад.
Лутсий Плутарх (олими Юнони Қадим) фармудааст: ҳангоми омӯзиши таърихи башарӣ, мебояд маҷмуи зуҳуротеро, ки дар олами ҳастӣ аломати қаробат нишон медиҳанд, ҳамчун мавзуи умумии тадқиқ қарор дода, онҳоро зери мантиқи як ибтидо ва қонунмандӣ ба самти созгорӣ ва комгорӣ ҳидоят намуд.
Ҳангоми адои хизмати дипломатӣ, мо тибқи имконот, бо ҳукумат ва вазоратхонаҳои гуногуни Эрон равобити корӣ барқарор намуда, табодули афкор ва муҳокимаи рушди равобити дуҷонибаро ҳамчун самти муносибот қарор медодем.
Ҷониби Тоҷикистон аз тарафи масъулони эронӣ хуб ва бо эҳтиром истиқбол мешуд. Ҳамкорӣ дар ин кишвар барои мо муқаддимаи гуворо дошт.оранд, ки мисли тоҷику эронӣ аз лиҳози забонӣ якдигарро чунин хуб фаҳманд.
- Диданд: 19
(Аз китоби С. Ятимов «Ёддоштҳо», қисми 2, Душанбе,
«Эко Принт», 2024, саҳ. 416 - 427)
Дар овони наврасӣ ва ҷавонии мо, солҳои шастуму ҳафтодуми асри гузашта, замони Иттиҳоди Шуравӣ, ин кишвари бузургро «маҳкам бо пардаи оҳанин» мегуфта бошанд ҳам, дарҳои он барои ворид гаштани адабиёт ва фарҳанги пешқадами дунё ҳамеша боз буд.
Ҳазорҳо адабиёти илмӣ, бадеӣ, публитсистӣ ва филмҳои хориҷӣ бо забони русӣ тарҷума, нашр ва дастраси миллионҳо хонандагон ва тамошобинони кишвар мешуд. Ҳамчунон, ба забони халқҳои Шуравӣ тарҷума мегардид. Чунин амал яке аз беҳтарин фазилатҳои ҳамон давра буд.
Дар «шашяки рӯйи замин» жанри филми бадеӣ чун беҳтарин воситаи тарбияи бачагон, наврасон, ҷавонон ва тамоми мардум истифода мешуд. Ин шакли тарбия натиҷаи хуб медод.
Дар замони Эрони шоҳӣ аз ин кишвар даҳҳо филм ва ҳазорҳо адабиёти илмию бадеӣ, шеъру суруди беҳтарин овозхонҳо вориди кишвари Шуравӣ мегашт. Дар байни хонандагону тамошобинон паҳн мешуд. Мо аз онҳо ғизои маънавӣ мегирифтем. Дар бораи ахлоқ, маънавиёт, урфу одат, тафаккури бадеӣ, дараҷаи рушди тарбияи эстетикии халқҳои ҳамзабони худ маълумот дарёфт мекардем.
Яке аз филмҳои хотирмон «Бабри Мозандарон», истеҳсоли филмсозони эронӣ буд. Нақши қаҳрамони филмро ҷаҳонпаҳлавон Имом Алӣ Ҳабибӣ иҷро менамуд.
Филм характери тарҷумаиҳолӣ дошт. Аз сифатҳои шахсият ва тақдири як ҷавонмарди форс ҳикоят мекард, ки тавассути омӯзиш ва машқҳои сангини мақсадноки шабонарӯзӣ аз варзишгари одӣ, зина ба зина, то ба унвони қаҳрамони ҷаҳон дар риштаи гӯштингирӣ ноил мегардад. Шаъну шарафи ватанашро дар арсаи ҷаҳон баланд мебардорад.
Саҳифаи 1 аз 45
 |
 |
 |
 |
 |
 |
.JPG)
1USD
1EUR
1RUB