Бо мақсади сазовор истиқбол гирифтани ҷашни бузурги 35-солагии Истиқлоли давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон дар тамоми гӯшаву канори кишвар корҳои ободониву созандагӣ вусъати тоза касб намудаанд.

Дар ноҳияи Сангвор низ ба истиқболи ин ҷашни таърихӣ корҳои созандагиву бунёдкорӣ бо маром идома доранд. Бо дастгирии Мақомоти иҷроияи ҳокимияти давлатии ноҳия ва саҳми сокинони маҳаллӣ як қатор иншооти таъиноти иҷтимоӣ бунёд ва таъмиру азнавсозӣ гардида истодаанд.

Ҳамчунин, ҷиҳати беҳтар намудани инфрасохтори ноҳия корҳои кабудизоркунӣ, шинонидани дарахтони сояафкану ороишӣ, тозаву озода нигоҳ доштани кӯчаву маҳаллаҳо ва соҳилҳои роҳҳо мунтазам роҳандозӣ гардидаанд. Сокинон бо руҳияи баланди ватандӯстӣ дар ҳашарҳо фаъолона иштирок намуда, барои ободу зебо гардонидани маҳалли зист саҳм мегузоранд.

Якуми июни соли равон дар ноҳияи Сангвор Рӯзи ҳифзи байналмилалии кӯдакон бо шаҳомати тоза таҷлил гардид. Маҳз дар ин рӯз толори фарҳангӣ пур  аз садои  шодиву фараҳи кӯдакон буда,  муҳити идона дар лабони пуртабассуми онҳо ҳувайдо буд.

Дар аввали чорабинии идона бахшида ба Рӯзи байналмиллалии кӯдакон  Олимзода Абдулло, муовини раиси ноҳия, паёми табрикии раиси ноҳияи Сангвор Давлатзода М. Ғ.-ро  ба самъи ҳозирин расонид.  Зимни суханрони Олимзода Абдулло зикр намуд, ки: «Кӯдакон асоси ояндаи давлат ва ҷомеа мебошанд. Мо вазифадорем, ки барои рушди онҳо шароити мусоид фароҳам оварда, дар тарбияи маънавию ҷисмонии онҳо саҳмгузор бошем. Ба ҳамаи кӯдакон саломатӣ, хурсандӣ ва рӯзгори пуршодманди оянда таманно дорем.”

Дар зимн иброз дошт, ки хандаи  кӯдакон ояндаи дурахшони миллат аст.
Ӯ гуфт, ки нигоҳубини кӯдакон ва фароғати онҳо вазифаи ҳар як шахс ва ҷомеа мебошад.
Муовин таъкид намуд, ки муҳаббат ва ғамхорӣ нисбат ба кӯдакон асоси ояндаи бофароғат ва солим аст.

Зиҳӣ Пешвои миллат,  эй қаҳрамони сарсупурдаву қадршиноси миллат!

Пешвои миллат, қаҳрамони халқи тоҷик муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон  бо хиради азалӣ ва иродаи қавии ватандӯстона тавонистанд дар саҳифаҳои таърихи миллат корномаҳои ҷовидона сабт намоянд. Имрӯз миллати тоҷик бо ифтихор ва сарбаландӣ шоҳиди он аст, ки фарзандони фарзонаи Ватан, ки солҳо дур аз хоки аҷдодӣ оромида буданд, бо ташаббуси наҷибонаи Президенти кишвар  ба оғӯши гарми Меҳан баргаштанд.

Ин иқдоми таърихӣ танҳо бозгардондани муште хок нест, балки эҳёи адолати таърихӣ, арҷгузорӣ ба хизматҳои фарзандони содиқи миллат ва эҳтиром ба муқаддасоти миллӣ мебошад. Бо сиёсати фарҳангпарварона ва инсонсолоронаи Пешвои миллат  номи Нусратулло Махсум, Шириншоҳ Шоҳтемур ва Нисор Муҳаммад дубора бо ҳарфҳои заррин дар қалби мардум ҷой гирифт.

Зиҳӣ ҳомии таърих ва ҳувияти миллӣ!

Дар доираи таҷлили Моҳвораи ҷавонон ва бахшида ба Рӯзи ҷавонони Тоҷикистон дар ноҳия чорабинии бошукӯҳи фарҳангӣ-фароғатӣ таҳти унвони «Ҷавонон — нерӯи ояндаи миллат» бо иштироки васеи ҷавонон, фаъолон, омӯзгорон, намояндагони касбу кори гуногун ва сокинони ноҳия баргузор гардид.

Чорабинӣ бо роҳпаймоии идонаи ҷавонон оғоз ёфт. Даҳҳо нафар ҷавонони фаъол бо дар даст доштани Парчами давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон, шиору овезаҳои тараннумгари сулҳу ваҳдат, истиқлол ва ватандӯстӣ аз кӯчаҳои марказии ноҳия то Кохи фарҳанг роҳпаймоӣ намуданд. Ин иқдом рамзӣ бозгӯи руҳияи баланди ватандӯстӣ, эҳсоси ифтихори миллӣ ва ҷонибдории ҷавонон аз сиёсати созандаву бунёдкоронаи давлат ва Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон маҳсуб меёбад.