- Диданд: 6
15-уми октябр дар ноҳияи Сангвор Ҷашни Меҳргон бо тантанаи вижа ва иштироки намояндагони мақомоти ҳифзи ҳуқуқ, мақомоти иҷроияи ҳокимияти давлатӣ, роҳбарони ташкилоту муассисаҳо, фаъолон ва сокинони ноҳия таҷлил гардид.
Чорабинӣ бо намоиши маҳсулоти кишоварзӣ ва дастовардҳои меҳнатии деҳқонон ҷараён гирифта, бозгӯкунандаи ҳосили заҳмат, баракати замин ва самараи меҳнати софдилонаи кишоварзон буд. Дар ин рӯз гӯшаҳои намоишӣ бо навъҳои гуногуни маҳсулоти кишоварзӣ оро ёфта, дастархонҳои идона бо анвои меваю сабзавот ва дигар маҳсулоти дастранҷи деҳқонон ҳусни тоза касб карданд. Ҳар як намоишгоҳ гӯё достони саховати замин ва заҳмати мардуме буд, ки бо меҳнати ҳалол ризқу рӯзии ҷомеаро таъмин менамоянд.
Зимни баргузории чорабинӣ намояндаи мақомоти иҷроияи ҳокимияти давлатии ноҳия дар суханронии худ таъкид кард, ки бо ташаббус ва дастгирии Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон, ҷашну суннатҳои бостонии миллати тоҷик эҳё гардида, имрӯз ба василаи муҳими арҷгузорӣ ба таъриху фарҳанг, анъанаҳои миллӣ ва тарбияи насли ҷавон дар рӯҳияи эҳтиром ба арзишҳои ниёгон табдил ёфтаанд.
- Диданд: 13
Дар ҷаҳони муосир муборизаҳои сиёсӣ на танҳо дар майдони интихобот, муассисаҳои давлатӣ ва минбарҳои расмӣ, балки дар шабакаҳои иҷтимоӣ, расонаҳои интернетӣ ва фазои иттилоотии берун аз кишвар низ идома доранд. Тоҷикистон низ аз ин равандҳо дар канор нест. Бархе аз мухолифони ба қавли эшон сиёсӣ, ба монанди Муҳаммадиқболи Садриддин ва Манучеҳри Кӯҳистониву дигар ҳаммаслакони онҳо, ки берун аз кишвар зиндагӣ мекунанд, тавассути барномаҳои интернетӣ, навиштаҳо ва изҳороти худ ба масъалаҳои сиёсӣ ва иҷтимоии Тоҷикистон дахолат менамоянд.
Дар чунин шароит саволҳои муҳим ба миён меоянд: ҳадафи аслии ин гуна фаъолиятҳо чист? Чаро онҳо як Тоҷикистони оромро ба иғво кашидан мехоҳанд? Ё чаро барои тағйир додани вазъи сиёсӣ гӯё мушкилоти мардумро мехоҳанд ҳал созанд? Дар ҳоле, ки худ ғарқи мушкилотанд, дар кишвари аҷнабӣ... Ё чарои дигар ин аст, ки ин хоинон барои манфиатҳои шахсиашон ва “ҳисобот”-ҳои навбатӣ дар пеши хоҷагонашон аз худ “мухолиф-лидер”-ҳои сиёсӣ метарошанд, то ҷавононро бо ҳар роҳу восита роҳгум созанд ва бар зидди давлат шӯронанду даст ба қудрат баранд.
- Диданд: 51
Дар ноҳияи Сангвор маъракаи даъвати ҷавонон ба хизмати ҳарбӣ бо рӯҳияи баланди ватандӯстӣ ва масъулияти шаҳрвандӣ оғоз гардида, дар рӯзи аввали даъват нақшаи пешбинишуда 100 фоиз иҷро гардид.
Ба муносибати гусели наваскарон дар ноҳия чорабинии тантанавӣ баргузор гардид. Дар он роҳбарияти ноҳия, намояндагони сохторҳои дахлдор, фаъолон, падару модарон ва ҷавонони даъватшуда иштирок намуданд.
Зимни чорабинӣ раиси ноҳияи Сангвор Давлатзода Маҳмадшоҳ Гайрат суханронӣ намуда, наваскаронро ба муносибати оғози хизмати ҳарбӣ табрик гуфт. Ӯ таъкид намуд, ки ҳимояи Ватан вазифаи муқаддаси ҳар як шаҳрванди кишвар буда, хизмат дар сафи Қувваҳои Мусаллаҳ мактаби ҷасорат, масъулиятшиносӣ, садоқат ба Ватан ва эҳтиром ба арзишҳои миллӣ мебошад.
- Диданд: 45
Коррупсия ё ба қавли маъмул, ришвахорӣ, яке аз зуҳуротест, ки танҳо гирифтани маблағи ғайриқонунӣ аз ҷониби як мансабдор нест, балки мушкилоти васеи иҷтимоӣ, ахлоқӣ ва фарҳангӣ мебошад, ки метавонад ба муносибатҳои байни инсонҳо, эътимоди шаҳрвандон ба ниҳодҳои давлатӣ ва рушди иқтисодиву иҷтимоии ҷомеа таъсири манфӣ расонад. Вақте ришва ҳамчун роҳи осони ҳал кардани масъалаҳо тасаввур мешавад, он тадриҷан аз як амали ҷудогона ба як одати номатлуби иҷтимоӣ табдил меёбад.
Яке аз паҳлуҳои нигаронкунандаи масъала дар он аст, ки коррупсия на танҳо дар амал, балки дар фазои андеша низ метавонад реша давонад. Яъне баъзан инсон пеш аз он ки ришва диҳад ё талаб кунад, дар зеҳни худ ин амалро «муқаррарӣ», «зарурӣ» ё ҳатто «ягона роҳи пешрафти кор» қабул мекунад. Маҳз ҳамин тағйири муносибати ахлоқӣ заминаи паҳншавии коррупсияро фароҳам месозад.
Дар чунин ҳолат масъала танҳо ба шахси ришвагиранда маҳдуд намешавад. Агар як нафар ришва талаб кунад, шахси дигар метавонад онро бо баҳонаи «ҳалли мушкил» пешниҳод намояд ва шахси сеюм бошад, аз ин раванд ҳамчун як воқеаи одӣ ё ногузир ёд кунад. Ҳамин тавр, муносибате шакл мегирад, ки дар он меъёри қонун ва адолат тадриҷан ҷойи худро ба манфиати шахсӣ медиҳад.
Саҳифаи 1 аз 46









