Дар асоси дастуру супоришҳои Дастгоҳи иҷроияи Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон ва нақша-чорабиниҳои Вазорати корҳои дохилии Ҷумҳурии Тоҷикистон ҷиҳати расонидани муҳтавои Паёми навбатии Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ, Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ба Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон аз 16 декабри соли 2025 гурӯҳи корӣ ба ноҳияи Сангвор сафарбар гардид.

Ба ҳайати гурӯҳи корӣ намояндаи дастгоҳи марказии ВКД ҶТ, полковники милитсия Турсунзода Хуршед Тоҳирӣ, профессори кафедраи Академияи Вазорати корҳои дохилии Ҷумҳурии Тоҷикистон, полковники милитсия Сафарзода Ҳаёт Сайдамир ва профессори ҳамин академия, полковники милитсия Ҳусейнзода Сино Ҳотамӣ шомил буданд. Муовини раиси ноҳия Олимзода Абдулло меҳмононро самимона истиқбол намуда, ба онҳо барои таваҷҷуҳ ва дастгирии ҳамешагӣ изҳори сипос намуд.

Зимни мулоқот бо фаъолон ва ҷавонон баромадкунандагон иброз доштанд, ки Паёми Пешвои миллат ҳамчун санади муҳими стратегӣ самтҳои асосии рушди давлатро муайян намуда, ҳар як шаҳрвандро ба меҳнати софдилона, масъулиятшиносӣ ва саҳмгузорӣ дар пешрафти ҷомеа ҳидоят мекунад. Таъкид гардид, ки дар шароити пуртазоди ҷаҳони муосир ҳифзи суботу амният, ваҳдати миллӣ ва арзишҳои фарҳангиву маънавӣ вазифаи муқаддаси ҳар як фарди ҷомеа мебошад.

Бахшида ба Рӯзи байналмилалии мубориза бо терроризм ва экстремизми хушунатомез

Санаи 11 феврали соли ҷорӣ дар толори шуъбаи маорифи ноҳияи Сангвор мулоқоти судманд бахшида ба 12 феврал – Рӯзи байналмилалии мубориза бо терроризм ва экстремизми хушунатомез баргузор гардид. Ҳадафи чорабинӣ баланд бардоштани маърифати ҳуқуқии шаҳрвандон, пешгирии шомилшавии ҷавонон ба гурӯҳҳои ифротӣ ва тақвияти ҳамкориҳо ҷиҳати таъмини амнияту субот дар ҷомеа арзёбӣ шуд.

Дар мулоқот мудири бахши кор бо ҷавонон ва варзиши ноҳияи Сангвор Нурзода Туйчӣ, мудири бахши кор бо занон ва оилаи мақомоти иҷроияи ҳокимияти давлатии ноҳияи Сангвор Исмонова Назокат ва муовини раиси Кумитаи иҷроияи Ҳизби Халқии Демократии Тоҷикистон дар ноҳияи Сангвор Қурбонзода Шаҳноза иштирок ва суханронӣ намуданд.

Дар ҷаҳони имрӯза ифротгароӣ ва терроризм ба яке аз мушкилоти ҷиддии ҷомеаи ҷаҳонӣ табдил ёфтааст. Ин падидаҳо на танҳо ба амнияту суботи давлатҳо таҳдид мекунанд, балки ҳаёти осоиштаи миллионҳо одамонро зери хатар мегузоранд. Террористон  бо истифода аз зӯроварӣ, тарсу ҳарос ва фишори равонӣ кӯшиш мекунанд ба ҳадафҳои сиёсӣ, мазҳабӣ ё идеологӣ бирасанд.

Ифротгароӣ аксаран аз нофаҳмӣ, камбудии маърифат, ва таъсири таблиғоти ғалат сар мезанад. Гурӯҳҳои ифротӣ ҷавононро бо ваъдаҳои бардурӯғ фиреб дода, онҳоро ба роҳи зӯроварӣ мекашанд. Дар бисёр ҳолатҳо дин ё ақидаҳои дигари нодуруст шарҳ дода шуда, барои сафед кардани амалҳои террористӣ истифода мешаванд.

Бояд донист, ки терроризм ба рушду пешрафти давлатҳо зарари ҷиддӣ мерасонад. Иқтисод заиф мешавад, эътимоди байни мардум коста мегардад ва сулҳу субот халалдор мешавад. Ҳеҷ як дин ё фарҳанг терроризмро дастгирӣ намекунад, зеро он зидди арзишҳои инсондӯстӣ, адолат ва сулҳ аст.