Бо пайравӣ аз иқдомҳои созандаву бунёдкоронаи Пешвои муаззами миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ва бо роҳнамоиву ташаббусҳои созандаи раиси ноҳияи Сангвор Давлатзода Маҳмадшоҳ Ғайрат корҳои ободониву бунёдкорӣ дар маркази ноҳия вусъати тоза гирифта, симои маркази ноҳия рӯз ба рӯз зебову дилрабо мегардад.

Имрӯзҳо дар арафаи таҷлили 35-солагии Истиқлоли давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон маркази ноҳияи Сангвор чеҳраи идона ба бар кардааст. Кӯчаю хиёбонҳо, мавзеъҳои ҷамъиятӣ ва даромадгоҳи ноҳия бо ороишоти идона, Парчами давлатӣ, шиору навиштаҷоти ватандӯстона ва дигар унсурҳои зебодиҳанда оро ёфта, ба муҳити ноҳия ҳусни хоса бахшидаанд.

Яке аз чунин иқдомҳои шоиста дар даромадгоҳи ноҳияи Сангвор амалӣ гардид. Дар ин мавзеъ лавҳаи ороишии бузург бо тасвири Пешвои муаззами миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ва навиштаҷоти ватандӯстона қомат афрохт.

Омодагӣ ба зимистонгузаронӣ

Абдуллоева Азизмоҳ, сокини ноҳияи Сангвор, солҳои зиёд аст, ки бо нигоҳдории маҳсулоти ғизоӣ барои фасли зимистон машғул мебошад. Ба гуфтаи ӯ, ҳар сол бо истифода аз ҳосили боғи хонагӣ ва маҳсулоти кишоварзӣ зиёда аз 300 зарфи шишагӣ омода мекунад, то аҳли оила дар тамоми фасли зимистон аз маҳсулоти табиӣ ва босифат истифода баранд.

Ӯ мегӯяд: «Дар ноҳияи мо зимистон тӯлонӣ ва хеле сард аст. Аз ин рӯ, ҳар як оила кӯшиш мекунад, ки аз мавсими тобистон ва тирамоҳ истифода бурда, барои зимистон захира омода намояд. Ман ҳар сол аз меваҳои гуногун, аз ҷумла себ, нок, олу, зардолу, гелос ва дигар меваҳои мавсимӣ шарбати мева, мураббо ва дигар маҳсулоти мевагӣ тайёр мекунам. Ҳамчунин бодиринг, помидор, қаламфур ва дигар сабзавотро бо обнамак ё маринад дар зарфҳои шишагӣ маҳкам намуда, барои истифода дар фасли зимистон нигоҳ медорам.»

Ба гуфтаи Абдуллоева Азизмоҳ, сифати маҳсулоти нигоҳдоришуда пеш аз ҳама аз интихоби маҳсулоти тару тоза ва риояи қоидаҳои беҳдоштӣ вобаста аст. Ӯ аввал меваву сабзавотро бодиққат ҷудо карда, танҳо маҳсулоти солим ва беосебро интихоб мекунад. Сипас онҳоро хуб шуста, зарфҳои шишагӣ ва сарпӯшҳоро бо оби ҷӯш безарар мегардонад. Пас аз пур кардани зарфҳо онҳоро маҳкам намуда, мувофиқи навъи маҳсулот коркарди гармӣ медиҳад.

Ӯ мегӯяд, ки баъди анҷоми кор ҳамаи зарфҳоро то пурра хунук шудан нигоҳ дошта, сипас дар ҷойи салқин, хушк ва аз нури бевоситаи офтоб дур мегузорад. Ба гуфтаи ӯ, чунин тарзи нигоҳдорӣ имкон медиҳад, ки маҳсулот то мавсими нави ҳосилғундорӣ сифати худро нигоҳ дорад.

Абдуллоева Азизмоҳ таъкид мекунад, ки омода кардани зиёда аз 200 зарфи шишагӣ кори осон нест, вале ин меҳнат натиҷаи хуб медиҳад. Ба андешаи ӯ, маҳсулоти дар хона омодашуда аз ҷиҳати сифат, тозагӣ ва таъм аз бисёр маҳсулоти омодаи бозор беҳтар мебошад. Ӯ ҳамчунин ин ҳунарро мероси ниёгон дониста, кӯшиш мекунад онро ба фарзандону келинҳои худ омӯзонад, то ин анъанаи неки мардумӣ дар ноҳияи Сангвор ҳифз ва идома ёбад.

Омодагӣ ба зимистонгузаронӣ

Ноҳияи Сангвор яке аз ноҳияҳои кӯҳистони Ҷумҳурии Тоҷикистон буда, бо табиати зебо, иқлими хунук ва зимистонҳои тӯлонӣ машҳур аст. Дар ин минтақа фасли зимистон одатан бо сардиҳои шадид ва барфрезии зиёд ҳамроҳ мешавад. Дар чунин шароит дастрасӣ ба меваю сабзавоти тару тоза қариб, ки маҳдуд гардида, нигоҳдории маҳсулоти кишоварзӣ барои истифода дар фасли сармо аҳамияти махсус пайдо мекунад. Яке аз анъанаҳои маъмул дар байни занони ноҳияи Сангвор маҳкам кардани меваву сабзавот дар зарфҳои шишагӣ мебошад. Дар мавсими тобистон ва тирамоҳ, ки ҳосили мева ва сабзавот фаровон аст, онҳо аз себ, нок, олу, зардолу, гелос ва дигар меваҳо шарбати мева, мураббо ва дигар маҳсулоти мевагӣ омода мекунанд. Ҳамзамон бодиринг, помидор, қаламфур ва дигар сабзавотро бо усулҳои гуногун дар обнамак ё маринад маҳкам намуда, барои истифода дар фасли зимистон нигоҳ медоранд.

Маҳорати Сабоҳат

Қурбонова Сабоҳат, яке аз фаъолзанони ноҳияи Сангвор буда, солҳост, ки барои хонаводаи хеш аз меваҷоту сабзавот маҳсулоти ғизоӣ барои фасли зимистон дар зарфҳо нигоҳ медорад. Ӯзимни суҳбат  қайд мекунад, ки ин тарзи омода ва нигоҳ доштани меваву сабзавот аҳамияти хос дорад. Маҳкам кардани маҳсулот дар зарфҳои шишагӣ як роҳи захира кардани маводи ғизоӣ нест, як ҳунари хонаводагӣ ва анъанаи деринаи мардумӣ мебошад, ки боиси сарфаи маҳсулот ва истифодаи самараноки ҳосили боғу замин мегардад.